Godelieve.

Het grootste deel van mijn twintiger en vroege dertiger jaren ging ik ervan uit dat het leven iets was dat je kon sturen. Ik werkte hard, trainde, maakte plannen — en de plannen hielden meestal stand.

Toen kwam er een periode die alles uit elkaar haalde. Psychiatrie. Een diagnose. Een instelling. Een uitkering. Iemand anders die mijn geld beheerde. Ik verloor eerst de greep op de praktische dingen en kort daarna op mijn gevoel van wie ik was.

Herstel was langzamer en stiller dan elk verhaal erover doet vermoeden. Kleine dagen, telkens opnieuw. Tegenvallers die definitief voelden en het niet waren. En uiteindelijk een besef: ik zou mijn oude leven niet terugkrijgen, omdat het niet meer paste bij de persoon die ik was geworden.

Anders leren leven — het water lezen in plaats van ertegen te vechten — is wat alles veranderde. Dat is het verhaal dat ik schrijf, en het is de ervaring die ik meeneem in gesprekken met mensen die in dezelfde nasleep staan.

Wat ik bied is geen therapie. Het is dertien jaar ervaring met herstel — eerst mijn eigen, daarna die van anderen — een certificaat in deskundig herstel na trauma en ziekte, en een eerlijk gesprek met iemand die het terrein kent. Ik werk met individuen en met bedrijven, met de focus op preventie, inspiratie en herstel.